Συνολικές προβολές σελίδας

Σάββατο, 6 Ιουλίου 2013

σε αναγνωρίζω



Σε αναγνωρίζω ,αγαπημένη
Απλωμένη στη βροχή.
Μέσα μου.
Κουλουριασμένη σε στάση εμβρύου,
Στο χώμα.
Που έγινε λάσπη πάνω στα γράμματα.

Μ’ ακουμπάω και
βυθίζομαι μέσα σου .
Έναστρος βόμβος
άδειας νύχτας το κορμί σου.

Φωτισμένης από πυροτεχνήματα
κραυγών και μεθυσμένου
παραμιλητού

Πόσο μακριά είναι ο κόσμος;;
Όσο
ένα
χάδι.
Τόσο.
Ακριβώς.

14/2/2013

Δεν υπάρχουν σχόλια: