Συνολικές προβολές σελίδας

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011

...τότε..

τότε…λέξη κρατημένη από μια τρίχα που ξεχάστηκε προφυλαγμένη μέσα στις σελίδες ενός λευκώματος που δεν πρόλαβε να γεμίσει…λαμπιόνι χριστουγεννιάτικο που αναβοσβήνει προγραμματισμένα σε φωνασκούσες συνομιλίες…κόμπος στο λαιμό του καθρέφτη…σεντόνι που τυλίγει προστατευτικά τις νύχτες που χάνονται στην αγρύπνια τους…χειροφίλημα αστικής ευγένειας στη μνήμη, που γουργουρίζει πεινασμένη κάτω από τα φιλήδονα κόκκινα χείλη της…τότε…λάμπα ενός στύλου στη δημοσιά, που τρεμοπαίζει στο σκοτάδι, έτσι για να περάσει η ώρα…αναστεναγμός που φαίνεται για να κρύψει μυστικά κι ανείπωτα…χορός συρτός και μοναχικός με μια καρέκλα στα δόντια…στροβίλισμα ενός χαμόγελου αλλοτινού μέσα στη κάψα της μέρας…άφωνο μουρμούρισμα μιας αγκαλιάς που βρέθηκε εκεί τυχαία ψάχνοντας το δρόμο της…τότε...σύνθημα με ιερογλυφικά γραμμένο , έτσι για να το καταλαβαίνουν μόνο οι γνωρίζοντες…κόρη αλαφροΐσκιωτη, που πάνω στα κλαδιά μιας ελιάς προφητεύει τα μελλούμενα ανεμίζοντας πούπουλα στο αέρα…τότε…λιμάνι ψεύτικο του τώρα…κάβος άγριος του αύριο…τραγούδι χαρωπό μιας μαδημένης μαργαρίτας…ιαχή σε δρόμους που δε γνώρισαν τον πόλεμο…κάλεσμα της γοργόνας που το πήρε ο άνεμος κι έπεσε δίπλα σ’ ένα κρινάκι για ν’ αποκοιμηθεί…τότε …δάκρυ αξόδευτο σε παλάμη με χαρακιές έντονες από κείνες που κάνουν τις τσιγγάνες να κομπιάζουν στην αλήθεια τους…πολυθρόνα παλιά σπασμένη, που κρατάς, με πείσμα ακατανόητο, μέσα στο δωμάτιο των ξεχασμένων ονομάτων που σε συντρόφεψαν κι αφήνεις τώρα πάνω της, ήσυχα, τα ρούχα που σε ντύνουν…τότε…ήχος καραμούζας παιδικής λίγο πριν σκεπαστείς με το πάπλωμα που μ’ επιμέλεια ανάθρεψες…φράχτης μέσα στο χιόνι …παιάνας του φόβου…νανούρισμα του Στέλιου που κοιμάται κάθε βράδυ πάνω στον αεραγωγό της πλατείας και το πρωί σέρνει το καρότσι του, πολύ γρήγορα μεθυσμένος, με όλη τη πραμάτεια της ζωής του, ένα παλτό, μια κουβέρτα, τρεις αναπτήρες κι ένα φακό…τότε που …τότε αν…τότε σίγουρα… αφού τότε…και τότε…αν και τότε…επειδή τότε…άρα τότε…τότε μπορεί…τότε θα …ξανά πάλι …τότε που…

Δεν υπάρχουν σχόλια: