Συνολικές προβολές σελίδας

Σάββατο, 8 Ιουνίου 2013

Θυμάμαι


Θυμάμαι τη νύχτα
που προσπαθούσα να ξεπλύνω τα όνειρά σου
και συ μονολογούσες μονότονα
με μάτια κλειστά
« πόσο θα ήθελα να έχω κάνει λάθος »,
δίχως χαμόγελο,
με μια μόνο μικρή ρυτίδα
να παίζει πεντόβολα,
χαρούμενη, δίπλα στα βλέφαρά σου.

Έτρεμα ,
άυπνος εγώ
μέσα στους καημούς των ονείρων σου,
προσπαθώντας έτσι με πέλματα γυμνά
να περπατήσω στις αγκάθες των λέξεων σου,
που να τις βάλω σε μια παράγραφο του νου
δε μπορούσα
και έτσι μόνο
τις χάιδευα
για να τις απαλύνω
και να μην πονάει η περπατησιά μου.

«Άλλο δε θέλω παρά να γεράσω » σου είπα
έτσι ξαφνικά το πρωί πίνοντας καφέ
και συ «μη φοβάσαι» μου απάντησες
μαζεύοντας με μια κίνηση τα μαλλιά σου
πίσω στο λαιμό σου.
« Έλα, πάμε να σου δείξω κάτι » συνέχισες
και έτσι πήραμε τους δρόμους….


6/2/2013

Δεν υπάρχουν σχόλια: