Συνολικές προβολές σελίδας

Τετάρτη, 9 Οκτωβρίου 2013

μια βόλτα



Δεν έφυγε , σήμερα, το φεγγάρι
από τον ουρανό.
Κι είπα να κάνω μια βόλτα,
πρωινή , στη φεγγαράδα.

Συνάντησα έναν κύριο,
καθώς πρέπει,
να έχει βγάλει βόλτα
ο χρυσόψαρό του.
Όταν του είπα την απορία μου
για την πράξη του
μου είπε πως
αν πρόσεχα λίγο παραπάνω θα
έβλεπα πως οι δρόμοι
είναι γεμάτοι από τα
νερά της νύχτας.

Στη γωνία ένας νέος
ανεβασμένος σ’ ένα στύλο της ΔΕΗ
κήρυττε τη μετάνοια
αλαλάζοντας λέξεις που
γλιστρούσαν από τα ράστα
μακριά μαλλιά ου.

Η πλατεία ήταν άδεια.
Μόνο μια κυρία,
που φορούσε μαύρα γάντια
και γυαλιά με μαύρο σκελετό,
άκουγε σιωπηλή
από το ραδιόφωνο
ένα παλιό χειμωνιάτικο δελτίο καιρού.

Τα μαγαζιά ήταν κλειστά
και οι κούκλες στις βιτρίνες
βογκούσαν τη σιωπή του έρωτά τους
γλείφοντας το τζάμι που τις χωρίζει
από το δρόμο.

Ένας βάτραχος με ακολουθούσε
σε όλη τη διαδρομή
παρακαλώντας με τον αγγίξω
για να θυμηθώ ποιος είναι,
μας εγώ σημασία δεν του έδωσα.

Στα μπουρδέλα το φωτάκι
ήταν φωτεινό
και οι πουτάνες ντυμένες, ανοιξιάτικα,
με βαριά παλτά, έπιναν καφέ
και τον στράγγιζαν σε μια χαρτοπετσέτα
περιμένοντας έναν της νύχτας ξοφλημένο
να διαβάσει τη μοίρα τους .

Αναζητώντας κάτι που να
μη φοβάμαι
πλησίασα το γεράκο που
πουλούσε κουλούρια ,
μα κουβέντα δεν του πήρα.
Στην έρημο των ματιών του μπορούσε
εύκολα να δει κανείς παλαιολιθικούς
ελέφαντες να γράφουν παραμύθια,
με τα πόδια τους, πάνω
στην άμμο.

Αλαφιάστηκα
Και το φεγγάρι να συνεχίζει
να κοροϊδεύει εμένα και
το πρώτο φως
ακούγοντας βαριά ζεϊμπέκικα μεθυσμένα
και άλλα λαϊκά τραγούδια
που καθόλου δεν άρμοζαν στη γοητεία του .

Έσκαψα μια τρύπα
κάτω από ένα άγαλμα
για να κρυφτώ.
Βρέθηκα , να κολυμπώ ,
ανάμεσα στις ρίζες του
μέσα σε πορτοκαλί νερά,
που γεννούσαν πεταλούδες
κι άλλα μικρά έντομα
για μα μπορεί όπως μου είπαν
να υπάρχει το άγαλμα
στητό και περήφανο
υψωμένο πάνω στο βάθρο του .

Αναδύθηκα.
Κι είδα το φεγγάρι να λείπει.
Κι όλα να έχουν ντυθεί
την ωφέλιμη συνήθεια τους .

Αλήθεια σας το λέω
και σας προειδοποιώ.
Μην τολμήσετε να κάνετε βόλτα σε
πρωινή φεγγαράδα.

Θα μείνετε στο τέλος γυμνοί
Το δέρμα σας θα
έχει φουσκάλες γεμάτες με
πολύχρωμα υγρά
Μέσα τους θα τσαλαβουτούν οι
ζωγραφιές ενός σιωπηλού βρέφους,
που θα κρατά στα χέρια του
τα φωνήεντα
που έχετε ξεχάσει.


27/5/2013
 

Δεν υπάρχουν σχόλια: