Συνολικές προβολές σελίδας

Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2013

ένας ανθρωπος


Μια φορά ήταν ένας άνθρωπος
που σιώπησε,
αφού κάθισε αναπαυτικά,
πάνω στο άνθος
του λωτού.
Τρέχοντας αργότερα
δίπλα στο
μονοπάτι των κυμάτων
σκόνταψε στο
πέταγμα μιας ανεμώνης.
Απλώθηκε τότε
στην αϋπνία του μεσημεριού
και σιγά σιγά
πέταξε στο φως
τις λέξεις που
τον έντυσαν.
Έτσι γυμνός
φανερώθηκε στη
νύχτα.
Τη χαιρέτησε.
«...κι κείνη κρύφτηκε
από ντροπή... ».



5/7/2013

Δεν υπάρχουν σχόλια: